Nadat Wim (Willem Anton) de Boone op 22 november 1944 was gearresteerd hoorde zijn vrouw Ems  een aantal dagen helemaal niets. Na verloop van tijd kreeg ze via de baas van haar man te horen, dat Wim werd vastgehouden op de Oxerhof, een SD-locatie buiten Deventer die dienst had gedaan als centrum voor contraspionage.
Ems deed veel pogingen om met haar man in contact te komen, maar het duurde tot februari 1945 eer ze eindelijk bij hem op bezoek mocht. Wim de Boone was op 22 februari jarig, hij werd 34. Kriminal-Sekretär Fritz Oehlke gaf bij die gelegenheid toestemming aan Ems om haar man te bezoeken.
Ems de Boone moest in bedekte termen met haar man praten. Wim liet haar blijken dat de Duitsers niets anders van hem wisten dan dat hij een evacué zou huisvesten. Hij was ervan overtuigd dat hij in vrijheid gesteld zou worden.
Dat liep anders. De Boone werd op 8 maart bij de Woeste Hoeve gefusilleerd als represaille op de aanslag op Rauter. Ems de Boone-Janssen hoorde dat pas na de bevrijding.